Podes ver e partillar a magnífica gravación e montaxe de GzVídeos sobre a manifestación en Vigo onte polo Día das Letras. Vaia se multiplicamos as nosas voces por oito!
A xente da revista de humor Enchufados púxose en contacto comigo para unha entrevistiña. Pasáronme as preguntas cunha mensaxe na miña páxina no Facebook, respondinlles coas respostas, mais... Tristemente, pasoulles o que a tantas publicacións galegas: que o proxecto non pode continuar por problemas económicos.
Xa que lle dediquei un tempiño ao cuestionario, pendúroo por aquí por se a alguén lle interesar.
Ah! E non esquezades que esta noite vai participar o Marcos Maceira no programa Vía V e que mañá temos as mobilizacións de Queremos Galego en defensa do noso idioma! Continuamos!!!!
ENTREVISTA PARA ENCHUFADOS
- Está un máis relaxado despois de deixar un cargo como o que tiñas?
Aínda que xa non son presidente da Mesa desde o pasado 26 de abril,
continuarei de vez na sala de máquinas até o verán, que supoño que será
cando comece de verdade o período de descompresión.
De calquera
xeito, non animei o meu relevo no cargo para estar máis relaxado, eh. A
actividade vai co bicho, nun lugar ou noutro...
- Había moito ruído arredor da Mesa?
Por veces houbo ruído, si. Tentaron en varias ocasións difamala, porque
hai grupos de poder aos que incomoda que exista un escudo cidadán
organizado para defender o noso idioma. Porén, tivemos peito para dalas e
lombo para levalas! Aquí continuamos!
- Do 1 ao 10, canto conseguiches normalizar a lingua?
Non todo se pode medir na vida. Coido que me esforcei en dar resposta
cando había que dala e en propor adiantos cando se abriron espazos para
iso. Estivese eu como presidente ou calquera outra persoa, o que non hai
dúbida é de que A Mesa ten un papel fundamental na cultura galega e que
continúa a ser moi necesaria.
- De verdade hai un monstro de 3 cabezas que ataca o galego?
Nunca o pensara así, mais podemos imaxinar a cabeza do poder económico,
a cabeza do poder político e a cabeza do poder mediático. Van contra o
galego porque van contra Galiza.
Iso si: todos os monstros teñen o seu punto feble. Galiza pode gañar o futuro.
- Dinos algún exemplo concreto para os que no día a día non nos decatamos dos obstáculos que lle están pondo á lingua.
Vou dicir tres. A Xunta ten prohibicións contra o galego no ensino que
non se dan nin na hipercentralista República Francesa. A Xunta decidiu
mudar o programa informático dos xulgados para que non se puidese usar o
galego. O Goberno español comezou a impedir nos últimos dous anos o uso
do galego en xestións que se podían facer neste idioma nas tres décadas
anteriores. Se alguén pensa que en Galiza hai liberdade para usar o
galego, por favor que faga a proba de tentar vivir nesta lingua.
- Que lle dirías ao que pensa que falar en galego é de nacionalistas?
Hai quen di que falan galego só nacionalistas e aldeáns. Primeiro,
haberá que contestar que tanto uns como outros son fillos de deus.
Cómpre tamén facer notar que se trata dun prexuízo que hai quen fomenta
para considerar o galego non como unha lingua de verdade, senón unha
xiria só apta para contextos moi concretos.
Cando Alberto Núñez
Feijóo dicía en 2009 que a xente da Mesa nos queriamos apropiar do
galego, retrucámoslle que a nosa reivindicación era que el se apropiase
un pouco do idioma do país, por pouquerrechiño que fose.
- En que liga xoga o galego na actualidade?
Na das linguas minorizadas que aspiran á normalidade. A cousa está mal,
porén non se chegou a un punto de non retorno. Podemos revitalizar o
noso idioma se actuarmos con intelixencia, pedagoxía e decisión. Se non o
facemos, o camiño que levamos é o da residualización.
- Que fai falta para o ascenso: máis socios, xogar bonito, cambiar de adestrador...?
Que haxa máis falantes, sen dúbida: a mellor defensa de calquera idioma
é o seu uso. O xogo, bonito ou feo, sería o da propia sociedade; mais o
que cómpre é poder xogalo tamén na casa e non que se conciba Galiza como un almacén de man de obra barata e recursos para malgastar. En
cousas coma esas entendemos por que todas as linguas que se
revitalizaron no mundo foron de países que avanzaron na súa soberanía.
Dos tres puntos que comentades, coido que o do adestrador é fulcral.
Agora mesmo temos o raposo Núñez Feijóo a coidar do galiñeiro. Así, quen
debería ser o principal defensor do galego está a ser o seu inimigo
público número un.
- Moita xente que se manifesta a prol do galego pero logo as librarías non as cheiran. Isto é así? Por que cres que é?
Non creo que esa afirmación poida sosterse. A xente que se mobiliza en
defensa dunha lingua é xente que ama a cultura. De feito –como é lóxico–
véndense bastantes máis libros no noso idioma do que persoas veñen ás
manis multitudinarias da Mesa ou de Queremos Galego.
- Coñecías a nosa revista?
Vira algo pola rede, porén o certo é que non me detivera até que vos puxestes en contacto comigo. Seguireina e comprareina! [Mágoa que isto xa non poderá ser...]
- Estamos a pensar en crear unha plataforma chamada "Queremos humor en galego", que che parece o lema?
Aínda que agora eu pasase dalgún xeito á reserva, podedes contar coa miña axuda naquilo en que vos puider axudar ;) - Fai falta humor en galego?
Canto máis humor do bo, mellor. En galego, tamén. - Que farás o Día das Letras Galegas?
Ás 12 do mediodía irei a unha das mobilizacións convocadas por Queremos Galego.
Pola tarde conto con participar na Carreira Popular Virxe da Guía, na
parroquia de Ribeira que se chama como a actividade: Carreira. Non sei
se darei terminado os dez quilómetros, mais a ver que dou feito... [Finalmente houbo mudanza de plans e o 17 pola tarde será con menos exercicio físico. A Carreira de Carreira tocará para 2015! xD]
O pasado sábado estiven no acto de entrega de premios literarios do Concello de Ames. A que sae na fotografía a contraluz é Luz Cures, unha das que recollía o galardón e ademais amiga, condición pola cal me perdoará o simple xogo de palabras co seu nome, ese nome que dará que falar na denominada Xeración daEsperanza.
Nestes días Galiza ferve de actos sobre a nosa literatura e a nosa lingua dunha a outra punta. Toda esa enerxía social culminará nas concentracións convocadas para este sábado ao mediodía por Queremos Galego. É bo e importante que así sexa, pois temos que facer ver e facer valer as nosas reivindicacións dunha política que si conte coa enorme riqueza que atesouramos na nosa cultura.
Penduro este spot non só porque apoie #OVotoQueLlesDoe, senón tamén porque apoio unha liberdade de expresión merecente de tal nome.
Non pode ser que se silencien nos medios públicos opcións políticas lexítimas e cun amplo apoio social, mentres
outras opcións declaradamente antigalegas, residuais electoralmente e
mesmo extrainstitucionais reciben máis espazo nestes mesmos medios
públicos. Xa está ben de aplicar unha e outra vez limitacións e censuras
coma estas contra o nacionalismo galego!
Se lles proe que continuemos a loitar por Galiza, aínda van ter bastante para rañar.
Demostrémolo o 17 de maio nas mobilizacións de Queremos Galego e o 25 de maio nas urnas!
Hoxe ás 19 h na Urbanización Os Verxeis de Teo recordarase a figura de Avelino Pousa Antelo, un home exemplar e moi querido. Deixounos aos 98 anos e, se non fose así, xustamente hoxe sopraría as candeas do seu centenario. Se puiderdes participar na homenaxe, por favor levade até alí unha palabra e unha flor.
A min non me vai ser posíbel acudir, mais si estarán, portando tamén o meu afecto, varias e varios compas da Mesa pola Normalización Lingüística, asociación da cal foi presidente de Honra e á que axudou sempre que puido. Porque sabía que non hai máis remedio que mobilizarse ante "os descastados" que nos gobernan. Porque sabía que este non é un pobo derrotado nin o será mentres haxa alguén disposto a se rebelar.
Non hai dúbida ningunha de que, se puidese estar connosco, tamén collería con forza o seu caxato para se achegar o 17 ás mobilizacións de Queremos Galego, como estivo en tantas outras, por exemplo esa da fotografía de 2009.
Avelino: Continuamos! Podes estar certo de que non imos resignarnos!
Estannos a chuchar o país: a economía que cae e cae a pesar da propaganda, unha poboación que se desertiza e con tendencia a ir a peor, unha lingua desprotexida e cunha hemorraxia de falantes que pon en risco a cohesión social e a continuidade da cultura galega...
O futuro que nos debuxan no goberno de dráculas que padecemos é escuro. Mais podemos lograr o fracaso dos maos agoiros!
Defender o noso idioma é tamén defender a dignidade do país no seu conxunto. Non somos un almacén de man de obra barata e recursos para malgastar. Somos unha nación, con lingua e cultura de seu. O 17 de maio sairemos de novo ás rúas de Galiza para o exclamarmos ben alto!
Na Coruña, Lugo, Ourense, Pontevedra, Santiago, Vigo, Ferrol e Foz ás 12 do mediodía reclamaremos os pasos adiante que tanto lle cómpren a este maltratado pobo. Queremos galego!
(A propósito, a pesar do que diga a TVG, non son ex presidente da Mesa, senón que son presidente da asociación até o vindeiro sábado. O curioso é que, se pensaban que eu son o ex presidente e o presidente actual -en realidade, o futuro- estaba presente no acto e interviu moi ben intervido, non se entende moi ben por que non emitiron nin por un segundo a súa imaxe e as súas declaracións. Parece que teñen présa por me veren fóra e por lle daren ben á censura ao compañeiro Marcos Maceira.)
Este 17 de maio, a plataforma Queremos Galego -que propiciou e coordina A Mesa- convócanos non para unha, senón para oito mobilizacións: na Coruña, en Lugo, en Ourense, en Pontevedra, en Santiago, en Vigo, en Ferrol e na Mariña. Cal será a túa?
Co lema quérese reformular o lindo e coñecido poema de Xosé María Díaz Castro, a quen se lle dedica este ano o Día das Letras. Abonda de pasos atrás! Deamos sucesivos pasos adiante!
