Enchamos de novo as rúas da capital de Galiza! Pola nosa lingua, nin un paso atrás!
Mostrando postagens com marcador Mercedes Peón. Mostrar todas as postagens
Mostrando postagens com marcador Mercedes Peón. Mostrar todas as postagens
7 de fev. de 2015
18 de mai. de 2013
2 de set. de 2011
O único clip en que Lady Gaga non cambia de vestido
Pode parecer unha progresión estraña a de pór unha entrada con Uxía, outra con Mercedes Peón e outra con Lady Gaga. Cousas da vida!
Canto me enerxizou esta mañá "The Edge of Glory"!
Canto me enerxizou esta mañá "The Edge of Glory"!
1 de set. de 2011
24 de nov. de 2010
Unha non nace
Unha canción para pensar, pertencente ao último traballo de Mercedes Peón e moi acaída para a véspera do 25-N:
29 de mar. de 2009
De noso
Onte cargamos as baterías na Asemblea Xeral da Mesa para acometermos todo o traballo que temos por diante de cara ao noso reto inmediato, que é a manifestación do 17 de maio. Grazas a todas as compañeiras e compañeiros que estivestes onte e que participastes tamén no proceso previo nas vosas comarcas.
Para todas e todos vós, esta linda canción de Mercedes Peón, "De seu":
Adiante!
Para todas e todos vós, esta linda canción de Mercedes Peón, "De seu":
Adiante!
12 de nov. de 2007
Mercedes Peón
Había algún tempo, coido que desde o Orgullo de hai un par de anos, que non vía unha actuación de Mercedes Peón. Mais puiden volver gozar do seu directo na estrea do novo documentario de Margarita Ledo.
Aínda que vai ter difícil pórme a carne de galiña como naquel concerto do espectáculo Son Delas no Auditorio de Galiza, penso que en 2002. Silencio na sala. Escuridade. Óuvese un aturuxo potente e desgarrador. Un canón de luz ilumina a entrada do recinto. Por aí entra, camiño do escenario, unha voz coa cabeza totalmente pelada e un traxe branco que lle deixa os ombros ao descoberto. Que fermosura!
O caso é que está de concerto en Santiago este fin de semana e, se os astros o permitiren e collo a entrada dunha vez en lugar de pórme a escribir no blogue, aló estarei.
Aínda que vai ter difícil pórme a carne de galiña como naquel concerto do espectáculo Son Delas no Auditorio de Galiza, penso que en 2002. Silencio na sala. Escuridade. Óuvese un aturuxo potente e desgarrador. Un canón de luz ilumina a entrada do recinto. Por aí entra, camiño do escenario, unha voz coa cabeza totalmente pelada e un traxe branco que lle deixa os ombros ao descoberto. Que fermosura!
O caso é que está de concerto en Santiago este fin de semana e, se os astros o permitiren e collo a entrada dunha vez en lugar de pórme a escribir no blogue, aló estarei.
Assinar:
Postagens (Atom)