15 de out de 2011

Pois obviamente só me recoñezo no vicio

Non quixemos entrar
preferimos no entanto meternos os dedos na boca
até dar coa ferida.
E ficamos alí
avergoñados
cos ollos tristóns
e un rego de cuspe a esvarar pola pel do pescozo

na palabra aborixe
no desexo de nacer

(pois obviamente só me recoñezo no vicio:
desde Tádzio a Hefestión)
na liñaxe do servo

(Gonzalo Hermo, Crac, 2011)

Nenhum comentário:

Postar um comentário