31 de mar. de 2008

Como un fan!

Aínda non fun capaz de baixar do telemóbel as fotos do concerto de La Casa Azul na Coruña (mais sei que o conseguirei, Gon!). Porén, agora teño cando menos unha das imaxes que sacamos ao final da actuación en Vigo, ao día seguinte. Débollo a Iria Salvande, compañeira de fatigas desde hai anos na defensa do galego e paleofán de La Casa Azul; isto é, fan desde os seus inicios, non coma outros, que somos fans conversos.

De esquerda á dereita saen: unha fan da Coruña (perdoa, mais non sei o nome, nin se es conversa ou fundadora!), o gran Guille Milkyway, Iria, Jose, menda lerenda e o riquiño Pablo, de Naranjas Chinas, que é o deseñador, entre outras, desta linda camisola que comprei ese día, igual que da chapa grande que luzo na foto da anterior postaxe, hehehehe.

Eu tamén fun diglósico

En Galicia Hoxe sacan esta amábel información na súa contraportada.

Reparemos sobre todo no final: manifestación o día 18 de maio! :)

26 de mar. de 2008

23 de mar. de 2008

Kero karaoke

Do Carreiro ao Bar Plaza, cantando "Más bonita que ninguna" con miña irmá... A ver cando imos ao karaoke!



Os que sexades fans de La Casa Azul, sabede que no Bar Plaza de Ribeira é fácil escoitala. Bon, La Casa Azul, cancións da campaña de Obama, ver vídeos de Beyonce con George Bush de espectador e todo o que se tercie para facer festa, heheheh.

Os que sexades fans de Projecto Mourente, tranquilizádevos porque xa falta menos para o novo disco.

20 de mar. de 2008

Mas o relógio tá de mal comigo



"Fico assim sem você", Adriana Calcanhoto

Avião sem asa
Fogueira sem brasa
Sou eu, assim, sem você
Futebol sem bola
Piu-piu sem Frajola
Sou eu, assim, sem você...

Porque é que tem que ser assim?
Se o meu desejo não tem fim
Eu te quero a todo instante
Nem mil alto-falantes
Vão poder falar por mim...

Amor sem beijinho
Buchecha sem Claudinho
Sou eu, assim, sem você
Circo sem palhaço
Namoro sem amasso
Sou eu, assim, sem você...

Tô louca prá te ver chegar
Tô louca prá te ter nas mãos
Deitar no teu abraço
Retomar o pedaço
Que falta no meu coração...

Eu não existo longe de você
E a solidão, é o meu pior castigo
Eu conto as horas prá poder te ver
Mas o relógio tá de mal comigo...
Porque? Porque?

Neném sem chupeta
Romeu sem Julieta
Sou eu, assim, sem você
Carro sem estrada
Queijo sem goiabada
Sou eu, assim, sem você...

Porque é que tem que ser assim?
Se o meu desejo não tem fim
Eu te quero a todo instante
Nem mil auto-falantes
Vão poder falar por mim...

Eu não existo longe de você
E a solidão, é o meu pior castigo
Eu conto as horas prá poder te ver
Mas o relógio tá de mal comigo...

17 de mar. de 2008

A noite dos mortos votantes

Pode dar para un bo filme. Parodiar A noite dos mortos viventes (ou A noite dos mortos vivos) en base á situación de Galiza, na cal os mortos poden votar, un dereito do que carecen na maioría dos países do mundo. Ademais, e ese é un misterio digno de estudo por Iker Jiménez, votan masivamente sempre polo partido que está no Goberno do Estado: hai catro anos a Santa Compaña inclinábase totalmente polo PP e agora polo PSOE.

Outro misterio interesante é por que os mortos cobren os formularios para solicitar o voto sempre coa mesma letra. Cando morremos, pasamos todos a escribir igual? Ou iso será obra do médium?

Aquí tendes a Michael Jackson, como axente electoral, que vén de facer campaña nos cemiterios, tal e como lles recomendaba o deputado Bieito Lobeira a PP e PSOE, os cales amparan esta situación que vai contra os mínimos formais de calquera democracia. "Aí teñen un bo nicho electoral", espetoulles con sorna.

Mentres os mariñeiros embarcados non poden exercer o seu dereito ao voto, as papeletas de persoas falecidas (nalgún caso, mesmo falecidas hai dezaoito anos!!), seguen enchendo as sacas. "É máis difícil tecnicamente facer que un morto vote que que o faga un mariñeiro", replicou Bieito Lobeira usando o humor como arma.

Falando de zombis, déixovos unha canción de Parade intitulada "Niño Zombi".










"Niño Zombi"

Niño Zombi va a la escuela
y al sacar al desayuno
Niño Zombi se da cuenta
de lo diferente que es el suyo

Niño Zombi sabe que hay algo especial
en sus ojos blancos, en su forma de andar
Los demás se ríen, hacen chistes y él
sabe que esta noche les hará comprender

EL SISTEMA EDUCATIVO ACABARÁ CONTIGO

Niño Zombi va a la escuela
y en la fila de la entrada
faltan esos niños que ahora
forman parte de su dieta diaria

Niño Zombi sabe que hay algo especial
en sus ojos blancos, en su forma de andar
Ya nadie se ríe ni hace chistes y él
sabe que esta noche lo volverá a hacer


Tamén o PP e o PSOE o volverán facer? Nas Autonómicas de dentro dun ano tamén poderán votar os mortos?

12 de mar. de 2008

Programados



Programados para a revolución sexual...

Cando será a próxima vez que vexa esta emocionante chegada dos androides?