O ano dos coidados familiares e de máis noites no hospital.
O ano da campaña electoral que vivín con maior intensidade, aínda que a comezase máis tarde. Estiven grazas a iso con xente encantadora, como a da foto.
O ano en que participei en máis debates e entrevistas co tempo hipertaxado. ("Señor Callón, ¿cuál es su modelo de Estado? Tiene 18 segundos".)
O ano en que fun a un parque de atraccións e subín de novo a unha montaña rusa (non a máis grande, claro, mais compenseino indo a varias... digamos intermedias).
O ano en que case non chego á mani en defensa do idioma, mais dei chegado.
O ano en que adelgacei seis quilos (dous supoño que de inconstante ximnasio; catro sei que de campaña).
O ano en que menos fun á miña secreta praia favorita.
O ano en que biquei a Jorquera.
O ano en que conseguín Portugués como optativa no instituto e me sentín Hércules pasando os doce traballos.
O ano en que volvín muxir unha vaca, aínda que fose a entrañábel boneca que é a Mazarica.
O ano en que me emocionei corrixindo un exame.
O ano en que escribín horas e horas seguidas o meu proxecto máis ambicioso, que a ver se termino para o 2017.
O ano en que me fixen fan de Tyrion Lannister.
O ano en que axudei a que saísen bandeiras galegas na noite electoral en Cataluña.
O ano en que me mergullei e me decidín a mergullarme máis.
Ano vello con ben vaias,
ano novo con ben veñas,
así di o Apalpador
para ti e para quen ti queiras!
Por un 2016 de boas decisións e algo de sorte!
