Axéxasme
Conseguín saír da mina sen nada nos petos,
por pouco levo o ouro pero saín a tempo.
Sabía que ía ser máis difícil do que eu pensaba,
como me pasa sempre que atopo as túas pegadas.
E axéxasme cun axóuxere no nocello,
xa che vexo,
ti cres que son un choio, pero non teño un peso,
non teño un patacón.
Ninguén che impide entrar e chegar aquí,
ninguén che vai pechar a porta no nariz.
Podémonos mirar aos ollos para dicir
que ninguén nos vai dicir
o que temos que dicir.
E axéxasme cun axóuxere no nocello,
xa che vexo,
ti cres que son un choio, pero non teño un peso,
non teño un patacón.
As flores que levas dentro son as do xardín
planteinas coas miñas mans, para ti e para min.
Deixa que lles dé o sol, déixaas sorrir.
Tendo esta tristura, quen quer ser feliz?
E axéxasme cun axóuxere no nocello,
xa che vexo,
ti cres que son un choio, pero non teño un peso,
non teño un patacón.
