Mostrando postagens com marcador Iraq. Mostrar todas as postagens
Mostrando postagens com marcador Iraq. Mostrar todas as postagens

10 de out. de 2010

Unha obra mestra

Onte saín do cinema con esa impresión. O filme Enterrado, de Rodrigo Cortés, superou con moito as miñas expectativas. Unha auténtica marabilla narrativa, na que só talvez me pareceu superfluo un momento e desafortunada unha imaxe, que non podo indicar sen caer nun spolier, así que vai como comentario a esta entrada.



22 de dez. de 2008

O mellor zapatazo


O artigo desta semana quere ser unha reflexión sobre o zapatazo a Bush, os retos de Obama en política exterior e as nosas responsabilidades para podermos mudar o mundo. Porque algo poderemos facer para transformar esta realidade, non?

Tamén sobre a liña política exterior anunciada por Obama, particularmente sobre Afganistán, vai estoutro artigo de Francisco Rodríguez.

4 de out. de 2008

A censura sobre Iraq

Encontro, a través de Chuza, a información sobre o relatorio anual coas noticias que se consideran de maior relevo e que, porén, son censuradas e non son difundidas polos medios de comunicación. A noticia que encabeza a listaxe é a morte de 1.200.000 persoas civís de Iraq nos cinco anos de ocupación estadounidense.

"As tropas estadounidenses deron morte a 1,2 millóns de civís iraquís desde que comezou a invasión hai cinco anos, segundo o grupo de pesquisa Opinion Research Business (ORB). Estas cifras fan rivalizar a invasión e ocupación de Iraq coas grandes matanzas do século pasado, como o terríbel balanzo de até 900.000 seres humanos que se cre mataron no xenocidio de Ruanda en 1994 e está achegándose ao 1.700.000 que morreron en Campuchea so o Khmer Rouge na década de 70. Cada día saen á rúa até 5.000 patrullas que invaden 30 fogares cada unha procurando presuntos "insurrectos" ou "terroristas", co fin de os interrogaren, apresaren ou, simplemente, de os mataren. Estas operacións costuman deixar un balanzo de até 100 mortes por día e causaron unha crise humanitaria que desprazou a 5 millóns de iraquís".

(Fonte: ARGENPRESS.info)

Todas as noticias censuradas dan para pensar. De entre elas, chamoume especialmente a atención a número 15, que di que, cuantitativamente, hai hoxe máis escravos que en ningunha outra etapa da historia da humanidade: 27 millóns de persoas.

10 de fev. de 2008

Mil e unha noites para a malicia

Co debate irracional destes días no cal se pretendía acusar nin máis nin menos que ao BNG de filiacións nazis (!!), lembrei o poema de Luis Rogelio Nogueras que aquí podedes ouvir recitado por Silvio Rodríguez:



HALT

La artillería israelí sigue
cañoneando campamentos
de refugiados palestinos
en el Sur del Líbano
(de la prensa)

Recorro el camino que recorrieron 4.000.000
de espectros.
Bajo mis botas, en la mustia, helada tarde de otoño
cruje dolorosamente la grava.
Es Auschwitz, la fábrica de horror
que la locura humana erigió
a la gloria de la muerte.
Es Auschwitz, estigma en el rostro sufrido de
nuestra época.
Y ante los edificios desiertos,
ante las cercas electrificadas,
ante los galpones que guardan toneladas de
cabellera humana
ante la herrumbrosa puerta del horno donde
fueron incinerados
padres de otros hijos,
amigos de amigos desconocidos,
esposas, hermanos,
niños que, en el último instante,
envejecieron millones de años,
pienso en ustedes, judíos de Jerusalem y Jericó,
pienso en ustedes, hombres de la tierra de Sión,
que estupefactos, desnudos, ateridos
cantaron la hatikvah en las cámaras de gas;
pienso en ustedes y en vuestro largo y doloroso
camino
desde las colinas de Judea
hasta los campos de concentración del III Reich.
Pienso en ustedes
y no acierto a comprender
cómo
olvidaron tan pronto
el vaho del infierno.

Auschwitz-Cracovia, 21-10-79

Silvio Rodríguez recita nos seus concertos os versos de Luis Rogelio Nogueras como prólogo para estoutra canción anti imperialista, para min unha das mellores da súa discografía:










Sinuhé

Tomando en cuenta la santa inocencia,
voy a cantarle a la vieja Bagdad,
donde mis sueños bebieron esencias
y donde en noches de luminiscencia
de niño zarpaba siguiendo a Simbad.

Algo debiera hechizar portaaviones,
alguien debiera apretar un botón
que reciclara metralla en razones
y poderío en conmiseración.

Qué solo está Sinuhé
de amor y de fe.
Qué solo está Sinuhé.
¿Qué tal sigue usted?

Bajo las ruinas vagan inquilinos
de las leyendas que fueron maná.
Pasa la sombra infeliz de Aladino,
sin una lámpara para el camino
y sin el secreto de Alí-Babá.

Algo debiera embrujar los misiles,
alguien debiera hacer estallar
el hongo de los derechos civiles
de los fantasmas que pueblan Bagdad.

Qué solo está Sinuhé
de amor y de fe.
Qué solo está Sinuhé.
¿Qué tal sigue usted?

Ahora es escoria el papel sorprendente
de Sherezada en su lecho nupcial.
La orden de fuego la dio un disidente
de la cultura, la carne, la mente,
el sueño y la vida que no sea virtual.

Mil y una noches para la malicia,
mil y una noches de intimidación,
mil y una noches de fuego y codicia,
mil y una noches sin dios ni perdón.

Qué solo está Sinuhé
de amor y de fe.
Qué solo está Sinuhé.
¿Qué tal sigue usted?

28 de nov. de 2007

"Quen é capaz de pór unha bomba nun mercado e matar a centos de inocentes?"

E Maha Al-Hadeethi, profesora universitaria en Bagdad (si, en Bagdad, non no exilio: en Bagdad) responde: "Os norteamericanos." Perante a incredulidade do xornalista, acusa directa e claramente ao exército norteamericano.

Coñecín esta entrevista grazas ao blog Cousas de Imeneo. Penso que todo o mundo debería ler, imprimir e difundir este texto, que aquí podes ler en formato jpg.

A entrevista en La Vanguardia e estoutra en El Periódico de Aragón, producíronse porque a esta muller lle deron hai poucas semanas en Cataluña o Premio Internacional Alfons Comín. Na recollida do premio, dixo algo que deberiamos ter presente: "Prégolles que usen a liberdade, a súa liberdade, para loitaren pola nosa liberdade".

Dar a coñecer esta situación é un xeito de loitar pola súa liberdade. Impedir que o PP que apoia a ocupación teña capacidade de regresar ao Goberno do Estado é outro xeito de loitar tamén pola súa liberdade.