Despois do concertazo do mes pasado en Compostela (disque o da Coruña tamén estivo moi ben), Ellos, o dúo que conforman Guille Mostaza e Santi Capote, presentan o clip oficial de "Lengua viperina". Como megafán que son, aquí o penduro:
Mostrando postagens com marcador Ellos. Mostrar todas as postagens
Mostrando postagens com marcador Ellos. Mostrar todas as postagens
19 de mai. de 2013
5 de abr. de 2013
Poucos días para que cheguen Ellos
A semana vindeira estará por Galiza un dos meus grupos preferidos, Ellos. Actuarán o 12 na Coruña e o 13 en Santiago, mais aínda non sei se poderei ir a un nin a outro.
Hai xa catro anos [corrección: hai xa tres anos, pois fun a outro en 2010] que non asisto a un concerto deles e a verdade é que me apetece moitísimo, mais se ao final a vida non mo permite... xa iremos a outro máis adiante!
Hai xa catro anos [corrección: hai xa tres anos, pois fun a outro en 2010] que non asisto a un concerto deles e a verdade é que me apetece moitísimo, mais se ao final a vida non mo permite... xa iremos a outro máis adiante!
12 de mar. de 2011
E aínda que non quero non me podo controlar
Xa falei varias veces aquí de Ellos, un dos meus grupos españois favoritos. Como hoxe é o aniversario do seu cantante, vou actuar como todo un talifán e festexalo subindo o seu último clip, "Cerca":
21 de nov. de 2010
Do novo disco de Ellos: "Cerca"
Mentres escribo o artigo para mañá en Galicia Hoxe, escoito o novo disco de Ellos, que non me defraudou nin medio milímetro. Está na mellor liña deste dúo que me encanta.
26 de abr. de 2009
Concertazo de Ellos
Falei xa varias veces neste blog das inmensas ganas que tiña de volver a un directo de Ellos, que estaban de xira por Galiza esta semana. Manu, Carme, Cris e Fran poden testemuñar que o de onte foi un concertazo, a pesar de que nós non nos atrevésemos a facer de coristas da canción "El regalo". Desde abaixo e moi ben situadiños, gozamos e choutamos moito, moito, moito, moito, todo o repertorio.
Para os que non puidésedes estar, déixovos "En tu lista", do seu disco "Lo tuyo no tiene nombre":
Para os que non puidésedes estar, déixovos "En tu lista", do seu disco "Lo tuyo no tiene nombre":
22 de abr. de 2009
O seu grande suceso
Mañá comeza a súa xira galega Ellos, mais a estas alturas aínda non sei a cal dos concertos vou poder ir.
Non puxera aínda por aquí o seu primeiro grande suceso, "Campeón", talvez porque o clip nunca me convenceu demasiado.
Dádelle ao play e bailade un pouquiño!
Non puxera aínda por aquí o seu primeiro grande suceso, "Campeón", talvez porque o clip nunca me convenceu demasiado.
Dádelle ao play e bailade un pouquiño!
9 de abr. de 2009
Outra de Ellos: "Imposible"
Teño que escribir o artigo para Galicia Hoxe para a segunda feira da semana que vén, así que actualizo con algo lixeiriño, compartindo convosco a canción "Imposible" de Ellos, grupo que agardo ir ver o día 25 no Playa Club da Coruña. Hai que ir repasando o repertorio e este é un tema que cantei moito ultimamente. Aí vai:
31 de mar. de 2009
'El anillo', novo vídeo de Ellos
Están a finais de abril por Galiza e onte mesmo presentaron novo vídeo para unha das cancións máis cantaruxadas do seu último disco. Se vos presta, aí a tedes:
Ellos - El anillo
Ellos - El anillo
21 de mar. de 2009
Ellos en Galiza!
Dentro de cinco semaniñas dará tres concertos en Galiza un dos meus grupos favoritos: Ellos, formado por Guille Mostaza e Santi Capote. A axenda váiseme complicando cada día un pouco máis de cara ao 17 de maio, porén gardo a esperanza de poder facer polo menos unha paréntese unha noite para ilos ver: for o 23 na Sala Karma de Pontevedra, o 24 na Sala Mondo de Vigo ou (o máis probábel) o 25 no Playa Club da Coruña.
Se non os coñecedes, póñovos un dos seus primeiros éxitos, que foi apropiado como un hit gai:
Vós tamén sodes fans?
Se non os coñecedes, póñovos un dos seus primeiros éxitos, que foi apropiado como un hit gai:
Vós tamén sodes fans?
22 de mai. de 2008
Non estou no concerto
Debería ter actualizado xa hai un par de días agradecendo a presenza na manifestación e dándonos os parabéns a todas e todos os que alí estivemos, así como a toda a xente que traballou arduamente horas, horas e horas para que todo correse ben. As pillas están cargadas para continuar na loita en defensa do noso idioma, que como ben se viu nas rúas de Compostela este domingo é un problema que lle importa a un sector relevante da sociedade, tamén cuantitativamente.
Mais aínda estou no proceso de "descomprensión pos manifestación", así que actualizo con algo trivial e de paso envíolle un biquiño ao Paulo, pois hoxe eu debería estar en Barcelona con el no concerto no que Ellos presentan o novo disco, mais ao final non imos nin el nin eu, a pesar de que é un grupo que nos presta moito.
Embora o novo disco aínda non me acabe de convencer, póñovos a canción máis comercial a ver que vos parece. Dos seus grandes sucesos ("Campeón", "Diferentes", "Zona Vip", "Cuélgalo" etc) falarei en futuras postaxes.
Aquí vai tamén a letra, por se a alguén lle interesar e non a dese encontrado en google, que é tan complicado (é ironía, aínda que a verdade é que lle corrixín algún pequeno erro que teñen no myspace):
O soy educado cortés y simpático,
amable, chisposo, atento y fantástico,
le tiendo la mano a cualquiera que pasa,
me invita tu madre a cordero a la brasa.
O soy arrogante, grosero y mal visto,
amante de todo lo que llaman vicio,
imbécil que siempre se pasa de listo,
persona irritante que saca de quicio.
Y es que así no encuentro la manera
de hacer que alguien como tú me quiera.
Qué le vamos a hacer, no sé.
Siempre me han perdido las formas,
nunca atiendo a las normas, lo dejas o lo tomas.
Dices que no sé lo digo, piensas que estoy de broma,
lo dejas o lo tomas, lo dejas o lo tomas, lo dejas o lo tomas...
No puedo cambiar de repente,
ni lo voy a hacer automáticamente.
Puedo escribirte un poema precioso
para demostrarte que te sigo el rollo,
que sirva de algo y que sea mi coartada,
que suene bonito y que no diga nada.
Puedo decirte que por ti me muero,
que tengo una empresa y me sobra el dinero,
te puedes creer cualquier cosa que digo,
que puedo pagarte la entrada de un piso.
Y aún así no encuentro la manera
de hacer que alguien como tú me quiera.
Qué le vamos a hacer, no sé.
Siempre me han perdido las formas,
nunca atiendo a las normas, lo dejas o lo tomas.
Dices que no sé lo digo, piensas que estoy de broma,
lo dejas o lo tomas, lo dejas o lo tomas, lo dejas o lo tomas...
No puedo cambiar de repente,
ni lo voy a hacer automáticamente.
Hay mil cosas que aún no has visto
y no las vas a ver, a mí me da lo mismo.
(Siempre he deseado tenerte a mi lado.)
Siempre te han podido las formas,
todo con punto y coma.
Lo dejas o lo tomas, lo dejas o lo tomas, lo dejas o lo tomas...
No puedo cambiar de repente,
déjate querer frenéticamente.
Mais aínda estou no proceso de "descomprensión pos manifestación", así que actualizo con algo trivial e de paso envíolle un biquiño ao Paulo, pois hoxe eu debería estar en Barcelona con el no concerto no que Ellos presentan o novo disco, mais ao final non imos nin el nin eu, a pesar de que é un grupo que nos presta moito.
Embora o novo disco aínda non me acabe de convencer, póñovos a canción máis comercial a ver que vos parece. Dos seus grandes sucesos ("Campeón", "Diferentes", "Zona Vip", "Cuélgalo" etc) falarei en futuras postaxes.
Aquí vai tamén a letra, por se a alguén lle interesar e non a dese encontrado en google, que é tan complicado (é ironía, aínda que a verdade é que lle corrixín algún pequeno erro que teñen no myspace):
O soy educado cortés y simpático,
amable, chisposo, atento y fantástico,
le tiendo la mano a cualquiera que pasa,
me invita tu madre a cordero a la brasa.
O soy arrogante, grosero y mal visto,
amante de todo lo que llaman vicio,
imbécil que siempre se pasa de listo,
persona irritante que saca de quicio.
Y es que así no encuentro la manera
de hacer que alguien como tú me quiera.
Qué le vamos a hacer, no sé.
Siempre me han perdido las formas,
nunca atiendo a las normas, lo dejas o lo tomas.
Dices que no sé lo digo, piensas que estoy de broma,
lo dejas o lo tomas, lo dejas o lo tomas, lo dejas o lo tomas...
No puedo cambiar de repente,
ni lo voy a hacer automáticamente.
Puedo escribirte un poema precioso
para demostrarte que te sigo el rollo,
que sirva de algo y que sea mi coartada,
que suene bonito y que no diga nada.
Puedo decirte que por ti me muero,
que tengo una empresa y me sobra el dinero,
te puedes creer cualquier cosa que digo,
que puedo pagarte la entrada de un piso.
Y aún así no encuentro la manera
de hacer que alguien como tú me quiera.
Qué le vamos a hacer, no sé.
Siempre me han perdido las formas,
nunca atiendo a las normas, lo dejas o lo tomas.
Dices que no sé lo digo, piensas que estoy de broma,
lo dejas o lo tomas, lo dejas o lo tomas, lo dejas o lo tomas...
No puedo cambiar de repente,
ni lo voy a hacer automáticamente.
Hay mil cosas que aún no has visto
y no las vas a ver, a mí me da lo mismo.
(Siempre he deseado tenerte a mi lado.)
Siempre te han podido las formas,
todo con punto y coma.
Lo dejas o lo tomas, lo dejas o lo tomas, lo dejas o lo tomas...
No puedo cambiar de repente,
déjate querer frenéticamente.
Assinar:
Postagens (Atom)