Dúas noticias de onte que se entenden mellor xuntas

Música para a segunda feira: Javier Krahe

Recordo ben que a primeira vez que na adolescencia me falaron do disco de La Mandrágora foron os meus curmáns Xoán Xosé e Montse. O que xa dubido máis é se foron eles quen me pasaron a primeira copia completa ou se foi o Roi, xa na universidade. Grazas aos tres, en calquera caso, por me descubriren a Javier Krahe, que morreu esta fin de semana, mais que permanece como unha parte importante da banda sonora de moitas vidas.

La muerte no me llena de tristeza.
Las flores que saldrán por mi cabeza,
algo darán de aroma...

Expulsada por diferente

Que se apoie a expulsión dunha nena dun colexio para así evitar o machismo ten unha lóxica aplastante. Como se vai permitir que unha rapaza cometa a ofensa de levar ás aulas un pano na cabeza, como demostración de que pertence a unha cultura diferente?!

Xa que o presidente da Xunta está nesta liña de pensamento, proporíalle que sexa un chisco máis coherente. Por que non prohibe que as monxas poidan acceder á docencia? Ou, se non, por que considera que atenta contra a dignidade das mulleres levar un pano na cabeza se é por pertencer a unha cultura musulmá e considera plausíbel -xenerosamente financiábel e financiado con orzamentos públicos- que mulleres cristiás ministren aulas cun pano na cabeza?

Deixo de vez a retranca. En Arteixo estamos a ver un lamentábel episodio de racismo, xenofobia e mesmo machismo (seica todo o mundo sabe mellor que as propias mulleres afectadas o que teñen que facer!). Non podemos permanecer indiferentes.

Sei que hai moito escrito sobre esta cuestión, mais recoméndovos especialmente estes tres artigos sobre o tema:

• Con que veo taparán a xenofobia? (Marica Campo, Terra e Tempo)
  

• A quen ofende verdadeiramente? (Pilar García Negro, Xornal)
  
  
• Desiguais na desigualdade (Carme Adán, Xornal)

• Defensores da fe (Slavoj Žižek, Terra e Tempo)

Don't be a drag, just be a queen

Desde onte xa se coñece o clip do último tema de Lady Gaga, "Born this way". Nas primeiras olladas, gosto máis do prólogo, que é ben lindo, que da escenificación da canción. Prefiro tamén a actuación dos Grammy -cando menos até o de agora, non sei se mudarei de opinión pola forza da repetición.

As chiscadelas á loita homosexual son evidentes, non só na explícita letra, senón tamén no triángulo rosa que inicia e finaliza o vídeo. Xa dixo Elton John que esta é "a canción máis gai que escoitei na miña vida". O cal non é pouco vindo de quen vén.

Talvez o que pexe máis todo isto sexa a repetición da idea de deus, en maiúsculas, como causante da diversidade humana, até o punto de que podemos preguntarnos que é máis importante na canción: se o recoñecemento como boa da diversidade ou o agradecemento por tal cousa a unha divindade que se supón creadora.

Irreverencia relixiosa no trobadorismo galego-portugués

Fronte á idea dunha sociedade medieval monolítica e exclusivamente submetida ao teocentrismo, nalgúns dos textos que conservamos do trobadorismo galego-portugués podemos observar o abrollar dunha percepción laica onde o individuo está disposto a manter unha posición irreverente cara ás convencións sociais da relixión cristiá.

Un bo exemplo disto achámolo nunha cantiga de Rodrigo Eanes de Vasconcelos, onde unha muller declara que se meteu monxa ("filhou orde") debido á obriga familiar (foi súa nai quen o decidiu), mais que dentro do seu corazón se manterá fiel ao seu amado e non a Deus.

Preguntei ũa dona en como vos direi:
"Senhor, filhastes orden?" E já por én chorei.
Ela enton me disse: "Eu non vos negarei
de com' eu filhei orden, assi Deus me perdon;
fez-mi-a filhar mia madre, mais, o que lhe farei?
Trager-lhi eu os panos, mais non o coraçon."

Dix' eu: "Senhor fremosa, morrerei con pesar,
pois vós filhastes orden e vos han de gardar".
Ela enton me disse: "Quero-vos én mostrar
como serei guardada, se non, venha-me mal;
esto, por que chorades, ben devedes cuidar:
Tragerei eu os panos, mais no coraçon al".

E dix' eu: "Senhor minha, tan gran pesar ei én,
porque filhastes orden, que morrerei por én".
E disse inda logo: "Assi me venha ben,
como serei guardada dizer-vo-lo quer' eu:
se eu trouxer os panos, non dedes por én ren,
ca terrei o contrario eno coraçon meu".

(Para esta transcrición, parto da edición realizada por Manuel Ferreiro no libro As cantigas de Rodrig' Eanes de Vasconcelos, Laiovento, Santiago de Compostela, 1992.)